کتابشناسی لالایی های ایرانی

لالایی ها از نظر نوع ادبی زیر مجموعه ادبیات شفاهی و فرهنگ عامّه است و از دیگر سو چون عموماً مخاطب آن‌ها کودکان هستند با ادبیات کودک نیز ارتباط پیدا می‌کند. ویژگی اصلی لالایی‌ها این است که در ادبیات همه سرزمین‌ها و فرهنگ‌ها وجود دارد. از این لحاظ موضوع مناسبی در پژوهش های ادبیات تطبیقی است و برای کشف روابط بین ملل گوناگون مفید است. البته کارکرد لالایی‌ها در پژوهش‌های ادبی گسترۀ مطلوبی دارد از یک‌سو درزمینۀ مطالعات زبان‌شناسی، لهجه‌شناسی و واژه‌شناسی مفید است و از سوی دیگر در پژوهش‌های جامعه‌شناسی و فرهنگ مردم و شناخت وضع معیشت آن‌ها کارآمد است. چون سرایندگان اصلی لالایی‌ها مادران بودند می‌توان لالایی را بستر مناسبی دانست تا از طریق آن ­ها اندیشه‌های فروخورده زنان ایرانی را بازشناخت و بر اساس آن وضعیت زنان و ساختار پنهان خانواده ایرانی شناخته شده و از طریق آن یکی از مهم‌ترین کارکردهای لالایی یعنی شناخت ارزش‌های تربیتی در جامعه ایرانی امکان­پذیرخواهد شد زیرا با مطالعۀ مختصر در لالایی ها می‌توان به وجود چنین آموزه‌های پی برد.  در این مقاله کوشش بر این است که کتابشناسی لالایی­های ایرانی ارائه شود. کتابشناسی حاضر شامل 347 کتاب، مقاله و پایان­نامه در این موضوع است. در دسترس بودن چنین فهرستی می­ تواند در سازمان­دهی، تدوین و تحلیل لالایی­ های ایرانی از منظرهای گوناگون چون زبانشناسی، ادبیات، جامعه ­شناسی، روانشناسی و حوزه ­های تربیتی یاری ­رسان باشد.