بلاگ

آدمها می آيند
گاهی در زندگی ات می مانند
گاهی در خاطره ات

آن ها كه در زندگی ات می مانند
همسفر می شوند
آن ها كه در خاطرت می مانند
كوله پشتيی تمامِ تجربياتت برای سفر
گاهی تلخ
گاهی شيرين
گاهی با يادشان لبخند مي زنی
گاهی يادشان لبخند از صورتت بر می دارد و ...

آرزومند آن مباش چیزی غیر از آنچه که هستی باشی؛
بکوش در کمال آنچه هستی باشی ...!

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﻪﯼ ﻭﺳﻌﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺤﻔﻞ ﺳﺎﮐﺖ ﻏﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺎﺻﻠﺶ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺟﺰﺍ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺟﻨﺒﺶ ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺎﻫﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺣﯿﺎﺕ ... ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ می ﺪﺍﻧﺪ ...

بعضی از آدمها پر از مفهوم هستند
پر از حس های خوبند
پر از حرفهای نگفته اند…
چه هستند، هستند
و چه نیستند، هستند
یادشان ،خاطرشان ، حس های خوبشان…
آدمها ، بعضی هایشان ، سکوتشان هم پر از حرف هست
پـــــر از مرهم به هر زخم است !
از بیژن جلالی

باید دنیا را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته ای ؛ تحویل دهی ...
خواه با فرزندی خوب ...
خواه با باغچه ای سرسبز ...
خواه با اندکی بهبود شرایط اجتماعی ...
و اینکه بدانی ...
حتی فقط یک نفر با بودن تو ساده تر نفس کشیده است.
این یعنی تو موفق شده ای

آرامش حضور خداست وقتی در اوج نبودن ها نابودت نمی کند...
وقتی ناگفته هایت را بی آنکه بگویی می فهمد...
وقتی نیاز نیست برای بودنش التماس ﮐﻨﯽ و غرورت را تا مرز نابودی پیش ببری وقتی مطمئن باشی با او هرگز تنها نخواهی بود...
آرامش یعنی همین تو بی هیچ قید و شرطی خدا را داری...
 

بهترین باش ...
اگر نمیتوانی بلوطی برفراز تپه ای باشی بوته ای در دامنه ای باش، ولی بهترین بوته ای باش كه در كنار راه می روید
اگر نمیتوانی بوته ای باشی ، علف كوچكی باش و چشم انداز كنار شاهراهی را زيباتر كن
اگر نمیتوانی نهنگ باشی فقط یك ماهی كوچك باش ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه!
اگر نمیتوانی شاهراه باشی، كوره راه باش، اگر نمیتوانی خورشید باشی ستاره باش

مثل کبریت کشیدن در باد زندگی دشوار است

من خلاف جهت آب شنا کردن را،مثل یک معجزه باور دارم.

میلاد مظهر عصمت و نجابت، حضرت فاطمه معصومه(س) و روز دختر بر تمام دختران ایران زمین مبارک باد . . .

گوش کن

دورترین مرغ جهان می خواند.

شب سلیس است

و یکدست

بر تن خورشيد مي‌پيچد به ناز

چادر نيلوفري رنگ غروب

منم غریب دیار و توئی غریب نواز                    دمی بحال غریب دیار خود پرداز

بدرود ای بزرگترین ماه خداوند و ای عید اولیای خدا.
بدرود ای ماه دست یافتن به آرزوها.
بدرود ای یاری گر ما که در برابر شیطان یاریمان دادی.
بدرود ای که هنوز فرا نرسیده از آمدنت شادمان بودیم و هنوز رخت برنبسته از رفتنت اندوهناک.
بدرود برتو که چه بسیار بدی ها به یمن تو از ما بگردید ،و چه بسیار خوبی ها به سوی ما روان گردید.

من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم

محتسب داند که من این کارها کمتر کنم

باور نكن تنهايي ات را
من در تو پنهانم، تو در من
از من به من نزديكتر تو
از تو به تو نزديكتر من

باور نکن تنهایی ات را
تا یک دل و یک درد داریم
تا در عبور از کوچة عشق
بر دوش هم سر می گذاریم

دل تاب تنهایی ندارد
باور نکن تنهایی ات را
هر جای این دنیا که باشی
من با توام تنهای تنها

من با توام هر جا که هستی
حتی اگر با هم نباشیم
حتی اگر یک لحظه،یک روز
با هم در این عالم نباشیم

نگاه ها همه بر روی پرده سینما بود. اکران فيلم شروع شد،

شروع فيلم سقف يک اتاق ...

دو دقيقه بعد همچنان سقف اتاق...

بر ماه تمام ماه رحمت صلوات

بر نور جمال حُسن و حکمت صلوات

در سفره ی ماه رمضان فیض حَسن

جادوگری که روی درخت انجیر زندگی میکند
به لستر گفت: یه آرزو کن تا برآورده کنم
لستر هم با زرنگی آرزو کرد
دو تا آرزوی دیگر هم داشته باشد
بعد با هر کدام از این سه آرزو
سه آرزوی دیگر آرزو کرد
آرزوهایش شد نه آرزو با سه آرزوی قبلی
بعد با هر کدام از این دوازده آرزو
سه آرزوی دیگر خواست
که تعداد آرزوهایش رسید به ۴۶ یا ۵۲ یا...
به هر حال از هر آرزویش استفاده کرد
برای خواستن یه آرزوی دیگر