” 

۱ — تحصیلات
دکتر داود مستوفی‌نژاد تحصیلات خود را در رشته‌ی مهندسی عمران در دانشگاه تهران آغاز کرد و در ادامه در مقطع کارشناسی در دانشگاه صنعتی اصفهان ادامه داد. ایشان سپس موفق به اخذ درجه‌ی کارشناسی ارشد مهندسی سازه از دانشگاه صنعتی اصفهان شدند و در نهایت، مدرک دکتری خود را در رشته‌ی سازه‌های بتنی در سال ۱۳۷۶ از دانشگاه کارلتون کانادا دریافت کردند. رساله‌ی دکتری ایشان با عنوان «شکل‌پذیری و بازتوزیع لنگر در تیرهای بتنی مسلح پیوسته با FRP» از همان دوران، بنیان‌گذار حوزه‌ی پژوهشی گسترده‌ای شد که امروز به یکی از شاخص‌ترین زمینه‌های کار ایشان تبدیل شده است.

۲ — سوابق تدریس در دانشگاه صنعتی اصفهان
ایشان از سال ۱۳۶۶ به‌عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان فعالیت خود را آغاز کردند و در طول نزدیک به چهار دهه، دروس متعددی را در مقاطع کارشناسی و تحصیلات تکمیلی تدریس کرده‌اند؛ از درس‌های پایه‌ای مانند استاتیک، مقاومت مصالح و تحلیل سازه‌ها تا دروس تخصصی همچون سازه‌های بتن آرمه ۱ و ۲، تکنولوژی بتن، بارگذاری سازه‌ها و پروژه‌ی سازه‌های بتن آرمه در مقطع کارشناسی؛ و دروس پیشرفته‌ای چون مقاوم‌سازی سازه‌های بتن آرمه، تکنولوژی بتن پیشرفته، بتن پیش‌تنیده، آنالیز ماتریسی سازه‌ها و سازه‌های بتن آرمه‌ی پیشرفته در مقطع تحصیلات تکمیلی. سبک تدریس ایشان در طول این سال‌ها همواره مورد تقدیر قرار گرفته و در سال‌های ۱۳۸۱، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۱ به‌عنوان مدرس نمونه‌ی دانشگاه برگزیده شده‌اند.

۳ — دستاوردهای پژوهشی و آموزشی
فعالیت‌های پژوهشی ایشان در طول این دوره در حوزه‌ی سازه‌های بتن آرمه و تکنولوژی بتن متمرکز بوده است و از همه‌ی دستاوردها، ابداع و توسعه‌ی روش نوآورانه‌ی EBROG (نصب خارجی روی شیار) شاخص‌ترین است — تکنیکی که امروزه به‌عنوان یکی از روش‌های پیشرو در مقاوم‌سازی سازه‌های بتنی با کامپوزیت‌های FRP در سطح بین‌المللی شناخته می‌شود. از دیگر دستاوردها می‌توان به توسعه‌ی بتن‌های پیشرفته‌ی UHPFRC، ترمیم بیولوژیکی بتن با باکتری، و روش‌های نوین بهسازی لرزه‌ای اشاره کرد. حاصل این تلاش‌های علمی، ۱۵ جلد کتاب، بیش از ۳۵۰ مقاله‌ی ISI، بیش از ۲۷۰ مقاله‌ی علمی-پژوهشی و کنفرانسی، ۱۳ اختراع ملی و بین‌المللی، و راهنمایی بیش از ۱۷۰ دانشجوی تحصیلات تکمیلی (شامل ۲۸ دکتری و ۱۳۰ کارشناسی ارشد) است. نام ایشان در زمره‌ی یک درصد برتر دانشمندان مهندسی عمران و محیط زیست جهان (۲۰۲۵) و دو درصد برتر دانشمندان جهان در شش سال پیوسته (۲۰۲۰–۲۰۲۵) بر اساس رتبه‌بندی استنفورد/الزویر قرار دارد.