ساخت و مشخصه یابی زخم پوش هیدروژلی بر پایه کیتوسان و فلکس حاوی ذرات روی
چکيده
زخمهای مزمن میتواند ناشی از عوامل مختلف مانند سوختگی، سرطان پوست، عفونت یا بیماریهای زمینهای مانند دیابت یا زخمهای پروانهای میباشد. این زخمها نیازمند اقدامات پزشکی مناسب میباشد. در این پژوهش سعی بر این شده است تا با ساخت زخمپوش هیدروژلی پلیوینیلالکل/ فلکس/کیتوسان/ میکروذرات روی حاوی 0، 2، 5 و 10 درصد وزنی میکروذرات روی، برای تسریع بهبودی و حفظ رطوبت محل زخمهای این نوع بیماران کمک شود. بدین منظور، ابتدا مخلوط پلیوینیلالکل و کیتوسان تهیه شد، سپس عصارهی فلکس از بذر گیاه کتان گرفته شد و به مخلوط اضافه شد. درصدهای متفاوت ذرات روی به مخلوط پلیوینیلالکل/کیتوسان/فلکس اضافه و زخمپوشها تهیه شدند. از روش پراش پرتو ایکس به منظور تایید فازهای مطلوب و طيفسنجی فروسرخ با تبدیل فوریه برای شناسایی گروههای عاملی شيميایی در زخمپوشهای هيدروژلی استفاده شد. به منظور بررسی ذرات روی در زخمپوشها از نقشهی آنالیز عنصری نیز استفاده شد. استحکام کششی زخمپوشها برای بررسی خواص مکانیکی استفاده شد. به منظور بررسی خواص زیستی زخمپوشها آزمونهای زیستتخریبپذیری، جذب آب و ثبت تغییرات pH انجام شد. نتایج حاصل نشان داد زخمپوش بدون ذرات روی بیشترین استحکام کششی معادل 7/32 مگاپاسکال را دارد، که پراکنش مناسب ذرات سلولز موجود در فلکس و پلیوینیلالکل و همچنین وجود پیوندهای قوی هیدروژنی در کیتوسان میتواند دلیل بر افزایش استحکام کششی زخمپوشها باشد تمامی زخمپوشها از استحکام کششی خوبی برخوردار بودند. نمونه دارای 2 درصد وزنی ذرات روی به دلیل پراکندگی خوب ذرات انعطافپذیری خوبی برخوردار بود. همچنین، با افزودن هرچه بیشتر ذرات روی (10درصد) به زخمپوش هیدروژلی درصد جذب آب کمتر و زمان تخریب زخمپوشها افزایش یافت.
